هدف: هدف این پژوهش، مدل‌سازی و سنجش تأثیر ریسک مالی بر عملکرد مالی با نقش میانجی حاکمیت شرکتی و واکاوی این رابطه از منظر نظام مسئولیت حقوقی مدیران است.
روش‌شناسی: این پژوهش از دیدگاه پارادایم‌شناسی اثبات‌گرا، به لحاظ هدف کاربردی، به لحاظ روش پیمایشی و به لحاظ قلمرو زمانی در حوزه تحقیقات مقطعی و از نظر گردآوری داده‌ها میدانی است. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه استاندارد تعدیل‌شده بر اساس مدل تحقیق است. روایی محتوا از طریق نظرات پنل خبرگان و روایی سازه (روایی همگرا و واگرا) از طریق آزمون‌های میانگین واریانس استخراجی، معیار فورنل-لارکر تأیید شد. پایایی مدل نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ، پایایی ترکیبی و پایایی اشتراکی بررسی و تأیید گردید. جامعه آماری پژوهش را مدیران شرکت‌های بورسی در سطح استان تهران تشکیل می‌دهند. با استفاده از نرم‌افزار G-Power در سطح آلفای 0.05 و توان آزمون 0.80، حجم نمونه بهینه تعیین و به روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب شد. آزمون فرضیه‌ها مطابق با الگوریتم مدل‌سازی معادلات ساختاری واریانس‌محور با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS 24 و SmartPLS 3 انجام شد.

یافته‌ها: نتایج نشان داد که ریسک مالی تأثیر منفی و معناداری بر عملکرد مالی دارد. همچنین تأثیر ریسک مالی بر حاکمیت شرکتی و تأثیر حاکمیت شرکتی بر عملکرد مالی مورد تأیید قرار گرفت. یافته‌های بخش ساختاری مدل حاکی از آن است که حاکمیت شرکتی نقش میانجی معناداری در رابطه بین ریسک مالی و عملکرد مالی ایفا می‌کند. علاوه بر این، نظام مسئولیت حقوقی مدیران به‌عنوان بستر تعدیل‌کننده، اثربخشی این رابطه را تحت تأثیر قرار می‌دهد.