چکیده زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف طراحی و تبیین مدل جامع مدیریت استعداد برای مدیران قضایی انجام شد تا چارچوبی نظام‌مند جهت شناسایی و پرورش نخبگان در این نهاد ارائه دهد. روش‌شناسی: این پژوهش از حیث هدف، کاربردی و از منظر ماهیت، کیفی است که با راهبرد تحلیل مضمون انجام شد. مشارکت‌کنندگان شامل ۱۸ نفر از قضات عالی‌رتبه و اساتید دانشگاهی بودند که با روش نمونه‌گیری هدفمند اطلاعات‌محور انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق گردآوری و با روش تحلیل مضمون استخراج گردید. جهت احراز روایی و قابلیت اعتماد، از معیارهای مقبولیت و تأییدپذیری استفاده شد و پایایی کدگذاری با شاخص کاپای کوهن (۰/۸۲) به تأیید رسید. همچنین برای اعتبارسنجی ساختار مضامین، تحلیل عاملی اکتشافی انجام گرفت که شاخص کفایت نمونه‌گیری و آزمون بارتلت، معناداری ساختار عاملی را تأیید کردند. یافته‌ها: لایه عملیاتی مدل بر ایجاد بانک اطلاعاتی جامع، شبکه‌سازی نخبگان، ارائه بازخوردهای عملکردی سازنده و توسعه مهارت‌های راهبردی تمرکز دارد. این ساختار یکپارچه مبرهن می‌سازد که ترکیب شایستگی‌های فنی با سلامت اخلاقی و استقلال قضایی، شالوده اصلی مدیریت استعداد در این حوزه است. نتیجه‌گیری: مدل نهایی نشان داد که موفقیت مدیریت استعداد در قوه قضائیه در گروی پیوند ارگانیک میان زیرساخت‌های حاکمیتی و اقدامات توسعه‌ای است. استقرار این الگوی جامع می‌تواند با جایگزینی شایسته‌سالاری به‌جای مدیریت سنتی، بسترساز جانشین‌پروری تخصصی، کاهش فساد اداری و ارتقای اعتماد عمومی به دستگاه قضا گردد.
